Knaagdieren

zondag, november 25, 2007

Blijkbaar is het stukje Gent dat wij het onze noemen toch wel erg aantrekkelijk voor bepaalde knaagdieren. Dit weekend hebben we dus weeral moeten vaststellen dat onze tuin een soortement vakantietehuis is voor deze bijzonder onwelkome gasten.

Vaststellen dat je ratten in je tuin hebt: da's één ding. Ik vermoed dat er heel veel tuinen in Vlaanderen wel af en toe een rat op bezoek hebben. Wat zeg ik? Er zijn waarschijnlijk tuinen waar heelder generaties van het geslacht Rattus een veilig onderkomen hebben gevonden. België telt naar schatting ongeveer 15 miljoen ratten. Een tuin zonder rat zal dus al wel eerder de uitzondering zijn...

Met lede ogen moeten vaststellen dat de beestjes onder de arduinen dorpel van onze achterdeur dwars door de stabilisé — of was het chape — heen een weg naar binnen hebben gegraven is iets anders. "Persistent motha-fuckahs" zeg ik daar tegen. Chapeau.

Maar niet echt.

Eerste taak om van dit probleem af te geraken: hoe komen de bastaardjes in onze tuin? We dachten alle 18e eeuwse over-, onder-, neven-, achter, boven-, en aflopen samen met de installatie van de nieuwe riolering afgesloten waren. Hmmmm.

Achter in de tuin is ooit nog een toilet geweest — waarschijnlijk zo eentje met een deur waar een hartje uit gezaagd was, ja inderdaad, vlak naast het kolenhok. Waarschijnlijk zal daar wel de oorzaak te vinden zijn. Ik ben het welhaast zeker.

Ondertussen wijs ik er ook nog even op dat het eenieders plicht is die knaagdieren aan te pakken:
"De wet verplicht infestatie door knaagdieren te bestrijden."
De praktische kant van de bestrijding is echter een ander paar mouwen. Dit stukje advies is daar een mooi voorbeeld van:
"Openingen in buitenmuren niet breder dan 5mm, dit om ook muizen de toegang tot ruimten te verhinderen."
Inderdaad, dat dacht ik ook... Dan maar teruggrijpen naar de oude vertrouwde methodes.

gepost door Dirk Sabbe op   4 reacties